فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

کشفی

وضعیت: «در حال تأیید»
کشفی ‎kašfi‎
(صفت) مربوط و منسوب به کشف (معنای کشف ‌یک‌. ۴) ؛ کشفیه‏۱.
ق۶. بعضی در حکمت قدم قدیم افتادند تا بطون افعالیات بدانستند و در حکمت فلسفی شدند ... بعضی در نور عین قِدم افتادند ازآن موسی‌وار کشفی شدند (روزبهان۱، ۲۱) ║ ق۷. ایمان کشفی ... به انشراح سینه به نور خدای حاصل آید تا همۀ وجود چنانکه هست در او منکشف شود (مؤیّد خوارزمی، ۴‏/۴۵‏) ║ ق۸. در جمیع علوم نقلی و عقلی و کسبی و کشفی بی‌نظیر عالمیان بودی (افلاکی، ۱‏/۸۳‏) ║ ق۹. معرفت حقیقی کشفی به حصول موصول نمی‌گردد، الّا بعد از عروج از محابس تقیّدات جسمانی و روحانی به اعلی مقامات اطلاقی (اسیری، ۳۴۲) ║ ۱۳۵۳ش. معرفت عارف که آن را عرفان میخوانند کشفی است (زرّین‌کوب، ۲۴۲) ║ ۱۳۷۶ش. دین تعقلی و کلامی، غایت قصوای دینداری نیست و دین تجربی و کشفی و قدسی، منزلتی برتر دارد (کیان، ش۳۶‏/۱۵‏)

معنی کشفی | فرهنگ جامع زبان فارسی