وضعیت: «تأییدشده»
ابشار ebšâr [<عربی>]
(اسم) مژده و وعدۀ خوب دادن به کسی و او را شاد کردن.
ق۸. در هر ماه یک بار به اعتبار احوال و اختبار افعال ایشان اشتغال نماید و به ابشار و انذار و ترجی و تخویف و وعد و وعید مخاطب گردانَد (ابن هندوشاه۱، ۲/۲۱۰) ║ ق۱۳. شاهنشاه ... به ابشار لطف علمای عهد را ... می‌خواسته و به انذار قهر جهلای قوم را (رضاقلی خان، ۱۰/۵۴۵) ║ ق۱۴. شرایع سابق عموماً انذار و ابشار را به چهار صورت قرار داده بودند (روحی، ۱۶)
ابشار فرمودن
↑ ابشار.
ق۱۳. حسام‌السلطنه ... بعضی را به تنبیه و ترهیب انذار و گروهی را به ترفیه و ترحیب ابشار فرمود (رضاقلی خان، ۱۰/۶۹۵)
ابشار کردن
↑ ابشار.
ق۱۰. کس فرستاده، بدین نهج اعلام نمود و ابشار و انذار امیرۀ مظفر کرد (روملو، ۲/۹۰۶)