وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌کش setamkeš
← ستم‌دیده.
ق۴. این کس بسیارخوار آید و گلوآور و شراب‌خوار و شادی‌دوست و جماع‌کننده و دون‌همت بُوَد و ستم‌کش (اخوینی، ۱۱۹) ║ ق۵. هیچ نبیند که رنج بیند یک روز / ظالم در روزگار خویش و نه قاتل ـ بلکه ستم‌کش به رنج و درد بمیرد / باز ستمگار دیر ماند و مقبل (ناصر خسرو۱، ۱/۱۳۸) ║ ق۶. نی چون من است در همه عالم ستم‌کشی/ نی چون تو هست در همه گیتی ستمگری (خاقانی۱، ۶۸۲) ║ ق۷. همی‌ترسم که این جان ستم‌کش/ به هجران در شبی گوید شبت خوش (همام، ۲۷۹) ║ ق۸. همچو یعقوب ستم‌کش هر زمان/ جامۀ جان می‌درم بر بوی دوست (جهان‌ملک، ۹۲) ║ ق۹. بازپسان را فکن از پیشگاه/ داد ستم‌کش ز ستم‌کیش خواه (جامی۳، ۱/۴۸۲) ║ ق۱۰. هر خس‌وخاری که بود گشت به کویت عزیز/ اهلی شوریده‌بخت خوار و ستم‌کش هنوز (اهلی، ۲۵۴) ║ ق۱۱. ستم‌کشان همه از جورت ای فلک مردند/ تو از برای چه ای بی‌و‌فا نمی‌میری (سلیم تهرانی، ۳۹۶) ║ ق۱۲. خوش می‌کشند دامن ناز این سهی‌قدان / دست ستم‌کشی نشود از میان بلند (حزین، ۲۱۴) ║ ق۱۳. داغ ستمت مرهم جان‌های ستم‌کش/ سودای غمت شادی دل‌های غمین است (فروغی بسطامی، ۱۰۳) ║ ق۱۴. به جمعی گفت دهقانی ستم‌کش/ که بدبخت و پریشان‌روزگارم (لاهوتی، ۳۶) ║ ۱۳۰۸ش. مانند ما بدبختان دیگری نیز وجود دارند که هرکدام به یک نوعی در دست غدار اولادان آدم شهید شده و از منفورترین و حقیرترین موجودات جهان به‌شمار می‌آیند، بیش از این چه بنویسم؛ دختر ستم‌کش و رنجیدۀ شما بدریه (ربیع انصاری، ۲۰۰) ║ ۱۳۴۳ش. ستم‌کش را بوَد خونابه در دل/ ستمگر را بوَد در شیشه کنیاک (روحانی، ۷۷) ║ ۱۳۵۸ش. لیبی کشوری است آزاد و مستقل، دیگر مظلوم و فریب‌خورده و ستم‌کش وجود ندارد (جنبش، ۶۹) ║ ۱۳۷۷ش. از منافع که دفاع می‌کنید، ستم‌کشان؟ (شاملو۱، ۲/۵۱۶)