وضعیت: «در حال ویراستاری»
سروعلن serro’alan, ser va ’alan [صورت نحوی: سرّ و علن]
یک. ← سروعلانیهیک..
ق۶. ایا سپهر معالی و صدر آل علی / تو راست خُلق و خصال علی به سِرّ و علن (سوزنی۱، ۲۴۵) ║ ق۱۰. با دل طاهر ز عیب بی خلل و رشک و ریب / واقف اسرار غیب کاشف سِرّ و علن (زلالی: واصفی، ۲/۲۱۱) ║ ق۱۱. انیس خلایق به سِرّ و علن / مددکار هرکس به‌وقتِ سخن (قدسی، ۸۹۷) ║ ق۱۳. ندانم در این مرز یک تن که نیست / ستایندۀ تو به سِرّ و عَلَن (سروش، ۱/۴۸۵) ║ ق۱۴. فاش کنم سِرّ و علن های‌های / چو بلبلان طرفِ چمن های‌های (نسیم شمال، ۲/۱۰۳) ║ ۱۳۶۸ش. در ممالک مترقی امورِ پُست و تلگراف و تلفن از اسرار مردم بوده که نباید افشا شده کارکنان و مرتبطین با آن با قید قسم که سرگشائی نکنند استخدام می‌شوند و در این‌جا نه‌تنها به آن سر می‌بردند، بلکه ردیابی و مچ‌گیری سِرّ و علنِ افراد می‌کردند (شهری۲، ۴/۷۱۵)
دو. (قید) ← سروعلانیهدو..
ق۹. خود سخن گوید و خود می‌شنود غیر کجاست؟ / این سخن را همه جا سر و علن می‌گویم (قاسم انوار، ۲۲۷) ║ ق۱۲. نقش دویی از لوح وجودم بزدای / تا سرّ و علن عشق تُرا سازم فاش (لامع، ۶۰۸)