فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شفک

وضعیت: «در حال تأیید»
شفک ‎šafak‎ [گونۀ دیگرِ شفق۲]
⇐ شفق۲.
ق۴. پنداشت همی حاسد کو بازنیاید / بازآمد تا هر شفکی ژاژ نخاید (رودکی، ۹۹۳) ║ ق۶. الاَزعَکیّ: مرد کوتاه و شفک (کرمینی۱، ۱‏/۲۷‏) ║ الرَّکیکُ: شفک (کرمینی۱، ۱‏/۲۵۰‏) ║ الرَّذْلُ: مرد شفک (کرمینی۱، ۱‏/۲۵۲‏) ║ الرَّدِیءُ: شفک (کرمینی۱، ۱‏/۲۶۹‏) ║ ق۷. الجُعبُوب: مرد کوتاه [و ناکس] {نسخه: مرد کوتاه و شفک} (تاج الاسامی، ۹۰) ║ النِّقر: مردم فرومایه و گوسفند شفک (مقاصداللغه، ۲۰۶)

معنی شفک | فرهنگ جامع زبان فارسی