وضعیت: «تأییدشده»
ابدال‌وار abdâlvâr [<← ابدال + -وار>]
(قید) مانندِ قلندران یا اولیای خاص خدا.
ق۱۲. از تیغ انتقامش ابدالی ابدال‌وار الف به دل کشید و غلجۀ غِلّ جهل از صدر و هوای تغلّج از سر به در کرده، غُل اطاعت به گردن گرفت (مهدی استرآبادی، ۱۹۲) ║ ق۱۴. یکسره ابدال‌وار خواسته رزق از اله / نه ز تراب و سحاب، نه ز مه و آفتاب (صفای تفرشی: رضاقلی خان۱، ۵/۱۰۰۷)