وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستیدن setidan [گونۀ دیگرِ ستاندن؛ بن مضارع: ستان۳]
⇐ ستاندن.
ق۵. اگر مردی بی‌باک بودمی و روا داشتمی، مبلغی مال از آن شخص، به‌واسطۀ آن کاغذ، بستیدمی (ناصر خسرو۲، ۱۱۷) ║ ق۶. این حمدونگان این جزیره را از آدمیان کی بستیده‌اند؟ (طرسوسی، ۲/۴۷۷) ║ ق۹. پیلان از قبض بندگان فیروزشاهی ستیده، تسلیم به پیلبانان قدیم کردند (سیهرندی، ۱۵۰) ║ ق۱۰. انتقام: داد ستیدن [ق:۱۱۳]. (۴۷:۱۴) (فرهنگنامۀ قرآنی، ۱/۲۶۸) ║ ق۱۱. تا بگوید به غافل کروکور/ به که دادم ز که ستیدم زور (بداؤنی، ۲/۱۱۶)