اتلاء

وضعیت: «تأییدشده»
اتلاء ‎etlâ’‎ [هم‌آوا: اتلاع؛ <عربی>]
(اسم) (درمورد سخن، مطلب و مانند آن‌ها) بیان آن به دنبال سخن یا مطلبی دیگر.
ق۶. غرض از انشاء این شعر و اتلاء این عذر ذکر مجلس رفیع فلانی است (بهاءالدین بغدادی، ۲۸۲)