وضعیت: «تأییدشده»
اباحه‌گرایی ebâhegerâyi, -ga-, -ʼi [<← اباحه‌گرا + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
(اسم) بی‌اعتقادی به احکام شرعی و توسعاً بی‌قیدی و بی‌بندوباری.
۱۳۵۳ش. اگر روح در حالات جذبه‌های درونی تنها سطوح و اعماق خود را می‌شوراند، درهنگام عمل خارجی تمام کالبد و اجزای درونی را می‌شوراند و ... انگیزۀ آن اباحه‌گرایی [است] (محمدتقی جعفری: تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی، ۱۴/۵۵) ║ ۱۳۷۸ش. نگرش‌های اصول‌گرایی سفت‌وسخت و اباحه‌گرایی افراطی ... در مواجهه با بحث جامعۀ مدنی از ویژگی‌های فکری جامعۀ کنونی ایرانی است (یدالله دادگر: نقد و نظر، ش۱۹و۲۰/۳۲۲) ║ ۱۳۸۸ش. مهدی ... بسیاری از آنان را یکجا جمع کرد و به اتهام جانبداری از اباحه‌گرایی به زندان افکند (جاودان ـ آراسته: پیدایی فاطمیان، ۷۵)