فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیزه‌خواه

وضعیت: «در حال تأیید»
ستیزه‌خواه ‎setizexâh‎
(صفت) ۱. ← ستیزه‌جو(ی)‏۱.
ق۸. آشوب دلی هلاک جانی/ بی‌چاره‌کنی ستیزه‌خواهی (نزاری، ۲‏/۶۲۷‏)
۲. (درمورد کسی) که برای جنگیدن همواره آمادگی و اشتیاق دارد.
۱۳۳۰ش. القصّه هر که بود به گیتی ستیزه‌خواه/ کرد از پی رضای خداوند رای جنگ (ادیب طوسی: دیوان، ۵۹؛ کتابفروشی سینا، ۱۳۴۱) ║ ۱۳۴۴ش. در سایۀ مقتضیات فرهنگ غیرمادی بود که اسپارتیان قدیم، ستیزه‌خواه و جنگ‌جو به بار می‌آمدند و آتنیان با وجود میهن‌پرستی شدید خود، به جای جنگ، زیبایی و هنر را مطلوب خود می‌گردانیدند (آریان​پور، ۲۳۵) ║ ۱۳۵۲ش. «ستره‌کش» یعنی کسی که تیغ و کارد و ابزار ستردن حمل می‌کند و یا پیشه‌اش مانند مردم جنگ‌جو و ستیزه‌خواه و فرومایه تیغ‌کشی و چاقوزنی است (عبدالرحمن عمادی: فرهنگ ایران زمین، ش۱۹‏/۱۶۳‏)

معنی ستیزه‌خواه | فرهنگ جامع زبان فارسی