فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رفیق‌جو(ی)

وضعیت: «در حال ویراستاری»
رفیق‌جو(ی) ‎rafiqju,re-(y)‎ [جمع: رفیق‌جویان]
(صفت) (کسی) که خواستار برقرار کردن ارتباط و دوستی با دیگران است.
ق۱۱. رفیق‌جویان طی می‌کنند از اغیار/ هزار قافله تا نیم یار می‌یابند (طالب آملی، ۴۶۳) ║ ق۱۳. در این بهار دلنشین که گشته خاک عنبرین/ ز من ربوده عقل و دین نگاری از نگارها ـ رفیق‌جو شفیق‌خو عقیق‌لب شقیق‌رو/ رقیق‌دل دقیق‌مو چه مو ز مشک تارها (قاآنی، ۴۶)

معنی رفیق‌جو(ی) | فرهنگ جامع زبان فارسی