فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تنگ

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
تنگ ‎tang‎
‌یک‌. ← قید.
۱۳۶۸ش. ابزار صحافی عبارت بود از مشته و درفش و سوزن و نخ و سریش و تنگ و مقداری کاغذ کهنۀ ننوشته و مقداری میشن و تیماج و مقوا برای جلدهای آن‌ها و کارد بُرِش و کُنده (شهری۲، ۳‏/۱۴۸‏)
‌دو‌. (اسم) ابزاری که از یک میله بلند، بازو و دو فک تشکیل شده است که با گرداندن پیچ متصل به فکی که در سر آن قرار دارد، فک به جلو هدایت می‌شود و فک دیگر به صورت کشویی روی بازوی تنگ حرکت می‌کند و با تنظیم فاصله دو فک به اندازه موردنظر، کار در داخل آن قرار می‌گیرد و برای اتصال قطعات، چسب‌کاری سازه‌های چوبی مانند در، پنجره، مبل و صندلی و مانند آن‌ها به کار می‌رود ؛ گیرۀ لوله‌ای.
۱۳۹۷ش. مواد مصرفی : موادی که جهت چسب‌کاری در مراحل مختلف خاتم ‌کاربرد دارد... وسایل و ابزار: کنده چوب، خط‌کش، قفل، گیره، گونیا، تنگ و تخته‌رند (سیدمصطفی شجاعی: رهیافت فرهنگ دینی، ش۱۵۷/۲)

معنی تنگ | فرهنگ جامع زبان فارسی