فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستحباً

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مستحباً ‎mostahabban‎
(قید) ۱. ← استحباباً.
ق۱۳. حاصل کلام این است که زمان تقلید و زمان ذبح معیّن می‌کنند که در آن وقت این کس که در بلد است دانسته باشد و از محرّمات مستحباً اجتناب کند وگرنه مستحباً کفّاره بدهد (علی بن محمد رشتی: فهرست نسخه‌های خطی کتابخانۀ عمومی جمعیت نشر فرهنگ رشت، ۵۳؛ میراث مکتوب، ۱۳۸۷ ش.) ║ ۱۳۲۱ش. موشکافی در ادلۀ مستحبات لازم نیست. بر فرض اینکه به‌ موجبِ خبر ضعیفی مؤمنی مثلاً دعائی بخواند و یا نماز غیرواجبی را مستحباً به‌ جا بیاورد، تازه نماز و دعائی خوانده و ضرری نبرده‌ است (عبدالله مستوفی، ۱‏/۲۷۶‏) ║ ۱۳۶۳ش. اگر مهمان خواست مستحباً روزه بگیرد، باید قبلاً موافقت میزبان را جلب کند (علی علم‌الهدی: نهج الخطابه، ۱‏/۳۶۹؛ کتابخانۀ صدر، ۱۳۷۴ ش.‏)
۲. بنا بر استحباب (معنای استحباب ۲).
۱۳۱۸ش. از طرف دیگر ممکن است شرکت دارای چندین محل استحصال باشد ... بنابراین بایستی چندین اقامتگاه برای شرکت در نظر گرفت و مستحباً بایستی چندین تابعیت برای آن قائل شد، زیرا چنانکه گفتیم شرکت دارای تابعیت اقامتگاه خود می‌باشد (مدنی: مجموعۀ حقوقی، ش ۱۳۶‏/۱۳۸۲‏)

معنی مستحباً | فرهنگ جامع زبان فارسی