فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپوزاندن

وضعیت: «تأییدشده»
سپوزاندن ‎sepuzândan, so-‎
← سپوختن‏۹.
ق۴. حَزاز سبوسۀ سر بوَد، و سبب این سبوسه رطوبات غلیظ بوَد که از مسام بیرون آید و خشک شود مانندۀ سبوس، چون دیگر بیرون آید، آن پیشین را بیرون سپوزانَد و بیرون افکنَد (اخوینی، ۲۱۳)

معنی سپوزاندن | فرهنگ جامع زبان فارسی