فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستم‌رسیده

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستم‌رسیده ‎setamreside‎
← ستم‌دیده.
ق۴. دانم که تو ستم‌رسیده‌ای و این سخن از دل گفتی (بلعمی۱، ۱۰۲۵) ║ ق۵. پادشاه باید که از عدل بنگرد و سخن ستم‌رسیدگان بشنود تا ملک وی از انواع زوال ایمن بود (ابوالفضل مستوفی، ۶) ║ ق۶. پادشاهان بهشت ضعیفان و ستم‌رسیدگان باشند (ژنده‌پیل۲، ۱۲۸) ║ ق۷. نه که اوّل ستم‌رسیده تویی/ روزگار این‌چنین هزار کند (دهستانی، ۳‏/۱۲۴۴‏) ║ ق۸. زینهار و هزار زینهار که از آه ستم‌رسیدگان بر‌حذر باشی (زنگی بخاری۲، ۳۲) ║ ق۹. از بس که شد ز کشتنم آزرده ناوکش/ جان ستم‌رسیدۀ من شرمسار اوست (عصمت بخارائی، ۵۱۴) ║ ق۱۰. آن جناب خود به بلدۀ طیبۀ هرات رسیده، جناح رأفت و مرحمت بر مفارق ستم‌رسیدگان بگسترد (روملو، ۲‏/۷۲۶‏) ║ ق۱۱. به این ضعیفۀ ستم‌رسیده مدد معاش و خرجی راه مرحمت کردم (جهانگیر، ۹۹) ║ ق۱۲. اگر مظلوم ستم‌رسیده ناچار بر ظلم ظالم ساخته، آخر به مکافات و تدارک آن استیلا یافته (محمدابراهیم نصیری، ۵۴) ║ ق۱۳. رحمی به ستم‌رسیدگان کن که بسی/ بر ما رسد از امیر آزار و عذاب (تعزیه، ۲‏/۲۸۱‏) ║ ق۱۴. چندین نفر از علما و مجتهدین از این سلسله مشایخ در خاک پاک کازرون غنوده‌اند مانند حاجی شیخ عیسی، عالم زاهد که مادام حیات پناهندهٔ ستم‌رسیدگان بود و بعد از نود سال زندگانی در سال ۱۲۸۲ وفات یافت (حسن فسایی، ۲‏/۱۴۴۴‏) ║ ۱۳۵۳ش. هرگز اجازه نداده بود ستم‌رسیده‌ای حقّ خود را از یک ستمگر بستاند (زرّین‌کوب، ۵۳۳) ║ ۱۳۷۶ش. من البته منتظر و آماده‌ام تا به‌منزلۀ تکلیفی دینی و انسانی در احقاق حقوق ستم‌دیدگان و دفع حق‌شکنان در این کشور تا نهایت وسع خود بکوشم (کیان، ش۳۷‏/۵۲‏)

معنی ستم‌رسیده | فرهنگ جامع زبان فارسی