وضعیت: «تأییدشده»
اتوبان otobân, utu- [<از آلمانی Autobahn>]
(اسم) ۱. مسیر پهن و دوطرفه‌ای در خارج شهر، برای رفت‌وآمد خودروها که تقاطع هم‌سطح ندارد و حائلی دو طرف آن را ازهم جدا می‌کند؛ بزرگراه.
۱۳۴۶ش. کانون وکلا سال‌ها پیش زمینی در جادۀ شمیران تحصیل کرده و دور آن دیوار کشیده بود، که اخیراً معلوم گردید زمین مزبور در مسیر اتوبان قرار گرفته و پروانۀ ساختمان برای ایجاد بنا در آن داده نمی‌شود (ناشناس: کانون وکلا، ش۱۶۴/۹) ║ ۱۳۶۳ش. حالا بیاییم به ضلع جنوبی. این اتوبان تهران‌پارس است (براهنی۱، ۲/۹۳۳) ║ ۱۳۷۸ش. شنیده‌ام بازارچه را می‌خواهند خراب کنند، رویش اتوبان بزنند (کاتب، ۲۰۷)
۲. مسیر پهن و دوطرفه‌ای در خارج شهر، برای رفت‌وآمد خودروها که تقاطع هم‌سطح ندارد و حائلی دو طرف آن را ازهم جدا می‌کند؛ آزادراه.
۱۳۴۴ش. در مسیر اتوبان به رستورانی رفته غذا خواستیم (شهری۶، ۲/۲۶۱) ║ ۱۳۸۲ش. رفتیم به طرف شمال ایتالیا تا کار ماشین را ببینیم. تمام راه‌های ایتالیا در آن زمان اتوبان بود (جعفری، ۲/۹۰۴)