وضعیت: «در حال ویراستاری»
کم‌استعداد kam’este’dâd
(صفت) ۱. (درمورد کسی) که توانایی و آمادگی و مهارت و هوش اندکی برای انجام امور دارد.
ق۷. انواع کائن این است چون کم‌استعدادتر کائن بوَد بیش‌استعدادتر کائن بوَد و چون تابع مانندِ نسیان کائن بوَد متبوع مانندِ علم کائن بوَد (خواجه نصیر۲، ۵۷۰) ║ ۱۳۰۷ش. گفتم عجب کم‌ظرفیت و کم‌استعداد هستید (آقا نجفی، ۶۶۳) ║ ۱۳۴۰ش. عاشق ناتمام و کم‌استعداد وصل را تحمّل نمی‌کند و در خون خود می‌رود (فروزانفر، ۴۵۹) ║ ۱۳۴۴ش. هرکس که در منجلاب فقر دست‌وپا می‌زند ... شخصی است کم‌استعداد یا کم‌هوش (آریانپور، ۳۶۰) ║ ۱۳۴۸ش. درد ... کم‌دانی است که مرا اینچنین در خواندن و اندیشیدن بی‌تاب کرده‌است ... و بیش از یک محصل کم‌استعداد اول شاگرد سیکل دوم کار می‌کنم (شریعتی، ۳۰۷) ║ ۱۳۵۳ش. بعضی‌از پُراستعدادترند و کم‌استعدادتر، بعضی‌از پُرکاترند و بعضی کم‌کارترند، بالاخره بعضی عالم‌تر، باکمال‌تر، باهنرتر، کارآمدتر، لایق‌تر از بعضی دیگر از کار در می‌آیند (مطهری۲، ۱۵۰) ║ ۱۳۶۸ش. تعدادی از طلبه‌های ناخلف از کار درآمده دو گروه می‌توانستند استقامت کرده دسته‌ای که کم‌استعداد و دیرفهم که تا آخر هم نمی‌توانستند درخشندگی لازم داشته از بی‌دست‌وپایی ناچار به ادامۀ آن بودند دسته‌ای زیرک و تیزهوش و گیرا (شهری۲، ۵/۷۰۳)
۲. (درمورد خاک و زمین) که قوت و حاصلخیزی و قابلیت اندکی دارد.
ق۱۴. مزرعه شورک‌آباد: مشهور به قنات نو. در عهد شاه مرحوم دایر شده. از قنوات قدیم می‌باشد. آب آن خوب است. اراضی آن کم‌استعداد است. تا شهر دو فرسخ است (ارباب، ۱۰۱) ║ زمین‌ها هر‌قدر کم‌استعداد به‌نظر آید باز حاصلی دارد (تربیت، ۳/۲۲۹۶)