وضعیت: «در حال تأیید»
غفاریت qaffâriy(y)at
← غفاری.
۱۳۰۹ش. دیگری از صفات الهی غفاریت است. شما هم سعی کنید از بدی‌های مردم نسبت به خودتان عفو و اغماض کنید (نواب رضوی، ۱/۵) ║ ۱۳۷۶ش. شاید مقصود از کلمة الصدق اسم وصفی و اشاره به غفاریت حضرت حق باشد؛ چون حضرت آدم و حوا از اول در این دنیا بودند و اولین بار در این سلسله انسان‌ها غفاریت حضرت حق شامل پدر ما حضرت آدم شد (محمدعلی گرامی: کیهان اندیشه، ش۷۲/۸۲) ║ ۱۳۹۶ش. پس توبه آن است که انسان به توفیق الهی به مقام غفاریت حق تعالی پناه ببرد و حالت استغفار و آمرزش خواستن واقعی را تحصیل کند (آقاپور ـ میردامادی: مطالعات راهبردی علوم انسانی و اسلامی، ش۷/۲۰۶)