فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابی

وضعیت: «تأییدشده»
ابی ‎ebe:‎ [گونۀ دیگرِ ابا(ء)]

ابی کردن
۱. ⇅ ابا(ء) کردن‏۱.
ق۵. گفت هین حصار بستدم و مرد کشتم و گرفتم، هیچ بهانه ماند؟ و امیر بوالفضل باز ابی کرد و سر درنیاورد (تاریخ سیستان، ۳۷۷) ║ ق۶. ضمیر غنچه به حبس {تصحیح قیاسی؛ متن: مجلس} دوام داده رضا / زبان سبزه ز اقرار {نسخه‌بدل؛ متن: افزار} نشو کرده ابی (اخسیکتی، ۳۰۶) ║ ق۸. کدام بار از آن گران‌تر که از حمل آن آسمان و زمین و جبال ابی کرده‌اند (نخشبی۲، ۱۵۴)
۲. ⇅ ابا(ء) کردن‏۳.
ق۴. می‌خواهند که نور خدای ... و محمد بکشند به دهن‌های خویش و ابی می‌کند الله که مگر تمام کند نور خود و فروخته دارد چراغ خود (تفسیر کهن۲، ۵۶)

معنی ابی | فرهنگ جامع زبان فارسی