دهور

وضعیت: «در حال تأیید»
دهور ‎dohur‎ [هم‌آوا: دحور؛ جمعِ دهر؛ <عربی>]
(اسم) جمعِ دهر ‏‌یک‌. ۳([دورۀ زمانی؛ دورۀ طولانی زمان]).
ق۵. بر کهن کردن همه نوها/ ای برادر موکّل است دهور (ناصر خسرو۱، ۱‏/۷۶‏) ║ ق۶. از سنین و شهور دُوْر تو باد/ طول ایّام و امتداد دهور (انوری، ۱‏/۲۳۹‏) ║ ق۷. تعاقب دهور و توالی سنین و شهور آن را خراب کرده‌ بود (سیرت جلال​الدین، ۲۴۹) ║ ق۸. سایهٔ چتر آسمان‌فرسای خدایگان جهان ... بر مفارق جهانیان تا انقراض دهور و ازمان ممدود و مبسوط باد (ابن هندوشاه۱، ۱، جزء۱‏/۱۳۳‏) ║ ق۹. از عجایب قرون و دهور و غرایب سنین و شهور خلاصی سلطان‌ زین‌العابدین است (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۶۱۲‏) ║ ق۱۰. چنانچه اصل این یورش و غزا در میان یورش‌های پادشاهان دهور سالفه و خانان اعصار سابقه متفرّد و متوحّد افتاده در غرابت، همچنین گزارش قصۀ او بر نظمی عجیب و نسقی غریبِ جمیلِ بلابدیل رای داده [کذا] (خنجی۱، ۲۴۷) ║ ق۱۱. چندین امتدادِ قرون و دهور باید که پروردۀ تربیت خاص باشد تا به مدارج ترقیّات به استعداد خود فایز گردد (علّامی، ۱‏/۲۵‏) ║ ق۱۲. شدّۀ خسروی‌ است این‌که بود/ فخر ایام و افتخار دهور (طبیب اصفهانی، ۵۳) ║ ق۱۳. به خدمت ملک آن‌گونه تنگ بسته میان/ که نیست بیم‌ گشادش ز امتداد دهور (قاآنی، ۴۳۲) ║ ق۱۴. از اجلۀ اعیان این محله است: خلاصۀ انجاب و نتیجۀ اطیاب، نادرۀ دهور و اعصار، حاجی میرزا جعفر حقایق‌نگار (حسن فسایی، ۲‏/۱۰۳۳‏) ║ ۱۳۴۳ش. بدترین عصری ز اعصار و دهور/ قرن ظلمت بود قبل از قرن نور (روحانی، ۱۳۹)
ترکیبات: مرورِ دهور؛ مرور و دهور