وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌الوقتی ebnolvaqti [<← ابن‌الوقت + -ی (سازندۀ اسم فعل)>]
۱. ابن‌الوقت (معنای یک.۲) بودن.
ق۱۳. ابن‌الوقتی و مخالفت عهد و شرط از اطوار او در این روز ظاهر شد (علوی شیرازی، ۲۲۱) ║ بناپارت ... فصل مشبعی در مذهب بی‌وفایی و بدعهدی و ابن‌الوقتی اهالی انگریز ... بیان نموده (میرزا صالح۲، ۲۵۵) ║ ق۱۴. ایشان ... ابداً در بند نیکنامی و عزت نفْس و تزکیۀ اخلاق نبوده و معنی شرف را نشناخته، ابن‌الوقتی را پیشنهاد نموده و غافل بودند از لذت و احترام و عزت ابدی که نام نیک است (مراغهای، ۲۳۱) ║ ۱۳۶۳ش. این ابن‌الوقتی خلق‌الله کُشنده است (ندوشن، ۲/۱۶۳)
۲. ابن‌الوقت (معنای یک.۱) بودن.
۱۳۶۷ش. صوفی یا عارف به حکم وقت است ... و این ابن‌الوقتی او را از تذکار دی و نگرش به فردا معاف و فارغ می‌دارد (جلال ستاری: مجلۀ تئاتر، ش۲و۳/۱۱۲) ║ ۱۳۷۴ش. یکی از پژوهندگان غرب در پیرامون پارسایانی که در توکل و ابن‌الوقتی راه افراط رفته‌اند، می‌نویسد: ... ایشان به هیچ چیز اهمیت نمی‌دادند و دنیا را به هیچ می‌گرفتند (مرتضی راوندی: تاریخ اجتماعی ایران، ۹/۴۴۱)