فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اپوزیسیون

وضعیت: «تأییدشده»
اپوزیسیون ‎opozisiyon, -un‎ [گونۀ دیگر: اپوزسیون؛ <از فرانسوی opposition>؛ (دارای معادل مصوب فرهنگستان، ۱۳۷۹، گروه مخالف) ]
(اسم) (علوم سیاسی) حزب‌ یا گروه‌ سازمان‌یافتۀ‌ مخالف خط مشی‌های حزب یا گروه حاکم که خواهان تغییر گسترده در ادارۀ کشور هستند.
۱۳۴۵ش. تمام قدرت رژیم فاسد و جابر کنونی ایران ناشی از ضعف اپوزیسیون ... است (مقالات جریان، ۹۸) ║ ۱۳۶۰ش. سازش طبقاتی احزاب اروپایی و تعطیل مبارزۀ طبقاتی ... آنان را در حد یک اپوزیسیون لیبرالیستی قرار داده‌است (شریف‌آبادی، ۲۴) ║ ۱۳۸۰ش. جامعه، حکومت و اپوزیسیون ما باید به این نتیجه برسند که راهی جز تن دادن به قانون ندارند (خاتمی، ۷۰)

معنی اپوزیسیون | فرهنگ جامع زبان فارسی