فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتقاح

وضعیت: «تأییدشده»
اتقاح ‎etteqâh‎ [<عربی>]
(اسم) بی‌شرمی؛ بی‌حیایی.
ق۱۳. ظهور خطایای صریحه و صدور بلایای فضیحه و افتضاح و خَوَر و اتقاح ایشان را به اعلای مدارج رساند (میرحامد کنتوری: عبقات‌الانوار، ۱۵‏/۳۲۸‏)

معنی اتقاح | فرهنگ جامع زبان فارسی