وضعیت: «تأییدشده»
ابرسیرت abrsirat [<← ابر۱ + سیرت>]
یک. (صفت) (مجاز) (درمورد شتر) ؛ ⇅ ابرسیریک..
ق۹. مقارن این حال ... دوهزاروپانصد شتر کوه‌تحمل بادقوایم ابرسیرت جهت تحمل ساوری در ربقۀ قطار کشیدند (میرخواند، ۵/۴۶۶)
دو. (درمورد فیل) به بزرگی ابر.
ق۸. ملک آن شهر هزار زنجیر پیل دارد که هریکی ابرسیرت کوه‌مهابتند (ثغری، ۴۰۸)