فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سکارو

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سکارو ‎sekâru‎
← شکارو.
ق۵. اَلْخُبْزَةُ وَ الطُّلْمَةُ وَ الْمَلیلُ = سِکارو یعنی کُماج. وَ هُوَ عَجینٌ یُلْقَی عَلَی الرَّمْلِ الَّذی تَحْتَهُ نارٌ لِیَنْضَجَ (ابوسعد میدانی، ۱‏/۲۵۲‏)

معنی سکارو | فرهنگ جامع زبان فارسی