فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دخل

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دخل ‎daxal‎ [<عربی؛ اصطلاح قرآنی>]
(اسم) خیانت و فریب، عیب.
ق۶. سوگندان خود را به دخل می‌کنی در میان شما و دخل چیزی باشد که در میانِ کاری برند بر وجهِ فساد (ابوالفتوح، ۱۲‏/۸۶‏) ║ ناقد آن بِه که بُوَد چون تو سخن‌دان و بصیر/ تا چو بیننده سره بازشناسد ز دخل (امیر معزی، ۴۵۴) ║ ق۷. بعضی چنان دقیق باشد که جز ناقد بصیر آن را درنیابد. و غش دل و دغل شیطان و دخل وی و [پلیدی نفس] به بسیاری از آن غامض‌تر و باریک‌تر بود (مؤیّد خوارزمی، ۴‏/۶۷۰‏) ║ ق۹. روزی سلیمان در سرای ابن‌الفرات درآمد. نوشته‌ای بود دخل‌ها و خیانت‌های او نسخه کرده (عقیلی، ۱۲۲)