وضعیت: «تأییدشده»
اپیستمیک epistemik [<از فرانسوی épistémique>]
(صفت) (فلسفه) شناختی؛ معرفتی.
۱۳۷۱ش. ایـن پرسش را میتوان اینگونه نیز مطرح کرد: چـگونه مـیتوان مـعیّن کـرد کـه پروسـۀ شهود ریاضی قابل اعتماد است؟ این سؤال درواقع دارای دو وجه است، وجه نخست آن معرفتی و اپیستمیک است (حمید وحید دستجردی: فرهنگ، ش۱۱/۲۵۱) ║ ۱۳۹۱ش. به نظر من اگر میخواهیم صرفاً بحث را در فلسفه یا معرفتشناسی یا روششناسی عـلم اقتصاد نگه داریم، آنوقت باید بدانیم روششناسی اپیـستمیک بـه تـعبیر من چه ویژگیهایی دارد (پیغامی ـ میرمعزی: کتاب ماه علوم اجتماعی، ش۵۱و۵۲/۲۲)