وضعیت: «تأییدشده»
آلیناسیون âlinâsiyon [گونۀ دیگرِ الیناسیون]
⇐ الیناسیون.
۱۳۵۲ش. آلیناسیون روانی ... اختلال عقلی و فکری موقتی یا دایمی که شخص را نسبت به خودش و اجتماعی که در آن زندگی می‌کند بیگانه می‌سازد و نمی‌تواند به طور عادی در آن زیست کند (احمد آرام: یغما، ش۲۹۶/۸۱) ║ ۱۳۶۷ش. چرا باید از دین انتظار داشت که فی‌المثل در باب جامعه و تاریخ سخنی داشته باشد، ولی دربارۀ تکنولوژی نه؟ چرا باید در آن به جستجو از مسئلۀ آلیناسیون پرداخت، ولی از تئوری قدرت سراغ نگرفت؟ (عبدالکریم سروش: کیهان فرهنگی، ش۶۰/۱۴) ║ ۱۳۷۶ش. آلیناسیون که در روزگار ما از آفات مهلک شخصیت افراد و جوامع دانسته شده‌است نام دیگری است بر زوال آزادی (کیان، ش۳۷/۶) ║ ۱۳۸۰ش. در گذشته سخن از آلیناسیون یا ازخودبیگانگی بود و با آن مفهوم مسحور شدن، جن‌زدگی، از خود بی‌خود شدن، هضم شدن، ادغام شدن و ... همراه بود (علی قایمی: پیوند، ش۲۶۷/۳۰)