فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

عفت‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
عفت‌سرشت ‎’effatserešt‎
(اسم) ← عصمت‌سرشت.
ق۱۲. در این ولا پیوستی در دماغ آن عفت‌سرشت به‌هم رسیده، سودا بر مزاج استیلا یافت (محمد هادی، ۴۵۵) ║ هرچند خواستند اندرزی و سخنی از آن عفت‌سرشت واکشند، زبان یارای گویایی نداشت (محمد هادی، ۴۵۷) ║ بانو بیگم هم‌شیرهٔ آن حضرت به مرض اسهال ودیعت حیات سپرد. حضرت عرش‌آشیانی آن عفت‌سرشت را به‌غایت دوست می‌داشت (محمد هادی، ۴۶۶)

معنی عفت‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی