فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌آدم

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌آدم ‎ebne’âdam‎ [<از عربی ابنُ آدم به‌معنای «پسر آدم»>]
(اسم) نوع بشر؛ آدمیزادیک.۲.
ق۷. سرمایۀ عمر ابن‌ آدم نفَسی ا‌ست/ پیرایۀ مُلک جمله عالم هوسی ا‌ست (اوحدالدین کرمانی، ۱۷۹) ║ ق۸. بوَد ایجاد و اِعدام دو عالم/ چو خَلق و بعث نفس ابن آدم (شبستری، ۷۰) ║ ق۱۰. تمام اعمال ابن ‌آدم در قیامت به‌عوض مظالم می‌ستانند به‌غیر صوم (خنجی۱، ۹) ║ ق۱۲. تو ابن آدمی گرت امّید رحمتی ا‌ست/ میراث دیده گیر ز آدم گریستن (بیدل، ۲‏/۶۸۰‏)

معنی ابن‌آدم | فرهنگ جامع زبان فارسی