ستمگاری

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستمگاری ‎setamgâri‎
← ستم‏۱.
ق۴. من عثمان را همی گفتم که ایشان را باز کن که ستمگاری ایشان همی دانستم (بلعمی۲، ۳‏/۶۰۸‏) ║ ق۵. کار و کردار تو ای گنبد زنگاری/ نه همی بینم جز مکر و ستمگاری (ناصر خسرو۱، ۱‏/۷۴‏) ║ ق۶. خداوند ما پاک است از ستمگاری (میبدی، ۱۰‏/۱۸۳‏) ║ ق۷. ترحّم بر پلنگ تیزدندان/ ستمگاری بوَد بر گوسفندان (سعدی۲، ۱۷۹) ║ ق۸. دگربار آن بت از خواری پشیمان/ شد از جور و ستمگاری پشیمان (اوحدی، ۴۷۶) ║ ق۹. هرکه از روی مسلمانی و نیک‌خواهی خصم را ... از بدی عاقبت ستیزه و ستمگاری بپرهیزاند، به‌حقیقت عذر خود خواسته باشد (شامی، ۶۵) ║ ق۱۰. مرحمت بگذاشتی، تیغ جفا برداشتی/ آن محبّت‌ها کجا شد؟ این ستمگاری چه بود؟ (هلالی، ۶۵) ║ ق۱۱. نه از لطف است اگر با من به‌کین نیست/ که پروای ستمگاری ندارد (فیّاض لاهیجی، ۴۵۴) ║ ق۱۲. تُراست قدرت هر کار جز ستم‌کوشی/ تُراست مکنت هر شغل جز ستمگاری (طبیب اصفهانی، ۶۷)