وضعیت: «تأییدشده»
اتوکش otukeš, utu-, -aš [جمع: اتوکشان، اتوکش‌ها؛ <← اتو + کش (← کشیدن)>]
(صفت، اسم) کسی که کار و شغل او اتوکشی (معنای۱) است؛ اتوکار.
ق۱۱. ز بیداد یار اتوکش مگو / که افکنده در آتشم چون اتو (شهرآشوب، ۲۱۷) ║ ق۱۲. در ذکر توابین صاحب‌جمع مذکور: خیاط؛ جوراب‌دوز؛ چاقشوردوز؛ لندره‌دوز؛ اتوکش (سمیعا، ۳۰) ║ ق۱۳. در آنجا خمپاره ملاحظه شد دهنۀ آن یک ذرع در یک ذرع و قد آن پنج ذرع تمام و گلولۀ آن به‌قدر خمرۀ اتوکشان می‌بود (علوی شیرازی، ۹۰) ║ ق۱۴. ملاقاسم اتوکش دو روز قبل با عیالش نزاع و گفت‌وگو کرده به دربِ خانۀ جناب صدرالعلما رفته متحصن شده بود (گزارش نظمیه، ۲/۴۴۶) ║ ۱۳۶۰ش. بااین‌همه اتوکش ماهر چرا بُوَد / پرکیس‌وکوس جامۀ دیبای سنگلج (حالت۱، ۹۰) ║ ۱۳۶۸ش. همراهِ بعضی خرده‌کاری‌ها و وصله‌پینه‌ها که به‌عهدۀ اطوکش واگذار شده، اجرتشان سرشکن مزد اطوکشی گردید (شهری۲، ۲/۵۷۰)