فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستره

وضعیت: «در حال تأیید»
ستره ‎sotore‎ [گونۀ دیگرِ استره]
⇐ استره.
ق۵. اَلْمُوسی: سُتُرَه (ادیب نطنزی۲، ۵۲) ║ حجرالقیسور سنگی سیاه است، چون بر سر و تن بمالی، موی بتراشد همچون ستره و اندر ریش‌ها گوشت برویانَد (موفّق هروی، ۱۱۷) ║ ق۶. شیخ گفت: ای جوان! سه چیز از ما یاد دار. یکی آنک چون یکی را موی برخواهی‌داشت دست و ستره نمازی کن (محمد منوّر، ۱‏/۱۳۳‏) ║ ق۷. المِحلَق: ستره و گلیم درشت (تاج الاسامی، ۵۳۹) ║ ق۸. در چهل روز باید که یک بار موی آن عضو خود را پاک کند به نوره یا به ستره و نگذارد از چهل روز بگذرد (باخرزی، ۲‏/۱۵۱‏)

معنی ستره | فرهنگ جامع زبان فارسی