زگالی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
زگالی ‎zogâli‎ [فعل همایند: کردن]
(اسم) ۱. (درمورد رنگ پوست و چهره) سیاه.
ق۵. یافث بیامد و با پدر جنگ کرد که چرا بر برادر من دعای بد کردی تا فرزندان او زگالی ببودند (سورآبادی۲، ۱‏/۲۷۵‏)
۲. ← زغالی‏۱.
ق۱۲. بهر حاجت پیش هرکس رو نباید ساختن/ خفّت این تصویر را آخر زگالی می‌کند (بیدل، ۲‏/۲۳۴‏) ║ شرم دارد جرأت من از ملایم‌طینتان/ آتشم گر پنبه می‌بندد زگالی می‌کنم (بیدل، ۲‏/۵۲۵‏)
۳. (مجاز) بدبختی؛ سیاه‌بختی.
ق۱۲. فروغ کوکب عشاق اگر به این رنگ است/ به اخگری نرسد تا ابد زگالی من (بیدل، ۲‏/۷۱۱‏)