وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشت‌آهنگ vahšatâhang
(صفت) (کسی) که از همنشینی با مردم گریزان است.
ق۱۲. وحشت‌آهنگی، ز فکر خویش بیرون آ که شمع/ پا ز دامن تا کشد سر از گریبان می‌کشد (بیدل، ۱/۸۱۹) ║ دماغ وحشت‌آهنگ خیال‌آور نمی‌باشد/ سر ما طایران رنگ زیر پَر نمی‌باشد (بیدل، ۲/۷۱) ║ بر کمر دارند دامن وحشت‌آهنگان و من/ وحشتی دارم که می‌بندد کمر در دامنم (بیدل، ۲/۵۷۴) ║ اگر آبیم اگر آتش اگر سنگ/ رمیدن‌مایلیم و وحشت‌آهنگ (بیدل، ۳/۵۳۱)