فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپارش

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپارش ‎sepâreš‎ [گونۀ دیگرِ سفارش؛ (جمع: سپارشات)]
(اسم) ۱. ⇐ سفارش‏۱.
ق۵. چون خبر بشنید که عبدالله بن مالک در آذربایگان به پادشاهی بنشست، برخاست و قصد او کرد و نامه‌ای نوشت مزوّر از زبان یحیی بن خالد به عبدالله درباب سپارش این دبیر (اخبار برامکه، ۱۴) ║ ق۷. در سپارش و وصیّت او مبالغه می‌فرماید و تأکید می‌کند و می‌فرماید که صاحب دعوت و قبول خواهد بودن و بزرگ‌ عصر و مرشد و مقتدا و پیشوای خلایق خواهد بودن (مناقب اوحدالدین، ۵۹) ║ ق۸. روز دیگر پگاه مرا به راه کرد و مبالغی چند مرا تفقد کرد و خطی به نزد تکفور جهة سپارش من نوشت (سپه‌سالار، ۱۰۶) ║ ق۱۰. یک خط سپارش بوده‌است که خدمت مولانا را با پسر مولانا سعدالدین کاشغری ... سپارش نموده‌اند (دوغلات، ۳۳۹) ║ ق۱۳. رئیس‌زادۀ مذکور، پس از استماع شرح‌ حال ایشان، نامه‌ای مبنی بر گزارش حال و سپارش آن‌ها به سردار کاشغریان ... نگاشته (ایران۱، ۲‏/۸۵۹‏)
۲. چیزی یا کسی را به کسی دادن، بخشیدن یا در اختیار او نهادن.
ق۶. اگر در مصافی یکی کشته آید ... فرزندش را نیکو دارید تا رغبت دیگران در سپارش جان زیادت شود (راوندی، ۲۳۸)
۳. ⇐ سفارش‏۲.
ق۷. اگر زوتر دست خود نمی‌شستند نان نمی‌خوردند، که این سپارش از معلمان ایشان آموخته بودند و از امامان شنیده بودند (دیاتسّارون، ۱۱۰) ║ ق۱۳. پس از وصایا و سپارشات دیگرباره به شیراز مرخص کرد (رضاقلی خان، ۹‏/۳۰۵‏) ║ ق۱۴. امیدواریم که سپارش آخری صاحب کاغذ در نزد بزرگان و اعیان و توانگران ملت سمت حسن قبول یافته ...، سرافراز دنیا و آخرت بشوند (اختر، ۴‏/۲۵۹۱‏) ║ ۱۳۲۷ش. سرآشپز آن آش پسندیده‌اش را به طبق امیر کشیده ...، دیگ ملابچه را از آش آشخانه پرکرده، می‌داده است و هم به صاحب آش با سپارش امیر ده تنگه (یک و نیم صوم) پول می‌داده‌است (عینی، ۱‏/۱۲۱‏)
۴. ⇐ سفارش‏۵.
ق۱۳. هرگونه اوراق و اسناد به رنگ‌های مختلف و خطوط متنوعه ... در نهایت امتیاز و خوبی طبع شده و باعث خشنودی خواهشمندان سپارش‌های مذکور از هر جهتی خواهد گردید (اختر، ۱‏/۴‏)
۵. ⇐ سفارش‏۳.
ق۱۴. آژانت مذکور در همۀ ممالک اروپ و آمریک وکلای مخصوص دارد و به موجب سپارش هرگونه امتعه ... را خرید و فروش می‌نماید (اختر، ۵‏/۳۵۴۲‏) ║ ۱۳۲۷ش. آن‌ها ... برای در بازار فروختن نمی‌پزند، بلکه برای خوردن خود و یا با سپارش بعضی آدم‌های جداگانه می‌پزند (عینی، ۴‏/۵۴۱‏)

معنی سپارش | فرهنگ جامع زبان فارسی