فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

آریستوکراتیک

وضعیت: «در حال تأیید»
آریستوکراتیک ‎âristok(e)râtik‎ [گونۀ دیگر: اریستوکراتیک؛ <از فرانسوی ‎aristocratique‎>]
(صفت) متعلق به طبقۀ اشراف و مبتنی بر اصول آن طبقه.
۱۳۳۴ش. برادر جان، آزادی هم مثل شعر و پاره‌ای ذوقیات دیگر به قول فرنگی‌ها آریستوکراتیک است، یعنی تعلق به خواص دارد (جمالزاده۱۱، ۱۷۲) ║ ۱۳۴۹ش. در خانوادۀ آریستوکراتیک دائی جان معمولاً بچه‌ها درحدود سوم و چهارم متوسطه فارغ‌التحصیل می‌شدند (پزشکزاد۱، ۱۸) ║ ۱۳۹۶ش. جای وظیفه را حق فردی گرفته بود و ارزش‌هـای آریسـتوکراتیک و فضـیلت مـدنی بـا ارزش‌های مادی جهان بازاری به کناری زده شده بود (نوری - رکن‌آبادی: پژوهش سیاست نظری، ش۲۲‏/۱۲۷‏)

معنی آریستوکراتیک | فرهنگ جامع زبان فارسی