فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابراء‌الذمه

وضعیت: «تأییدشده»
ابراء‌الذمه ‎ebrâ’ozzemme‎ [<از عربی ابراءالذمَّة>]
⇅ ابرا(ء)‏۳.
ق۱۱. چون رخت هستی به عالم بقا کشید، ولد امجدش ... هرکس ... چیزی به پدرش داده ‌بود رد نموده، ابراء‌الذمه حاصل نموده ... به وظایف عبادات پرداخت (مفید بافقی، ۳، ق۱‏/۳۴۰‏)

معنی ابراء‌الذمه | فرهنگ جامع زبان فارسی