فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستیهنده

وضعیت: «در حال تأیید»
ستیهنده ‎setihande‎
⇐ ستیزنده.
ق۴. به پاسخ هجیر ستیهنده گفت/ که از تو سخن‌ها چه باید نهفت (فردوسی، ۲‏/۱۶۳‏) ║ ق۵. پس زلیخا را گفتند ستیهنده و نافرمان غلامی است و بدخو و تو به‌سبب او بدنام شدی (سورآبادی۲، ۱‏/۴۴۷‏) ║ ق۶. بزرگوار نامه و مسلّی نبشتة او مهتر به منِ کهتر رسید و موقع آن چون بخت بیدار گشته‌بود و روزگار مساعدشده و دولت ‌برگشته بازآمده و چرخ ستیهنده به‌ساز آمده و این اتّفاق خوب را چشم همی‌داشتم و از خدای‌تعالی به دعای شب همی‌خواستم و از وصول آن تاجی بر فرقِ افتخار نهادم و طرازی بر کسوتِ روزگار کشیدم (میهنی، ۴۹) ║ ق۷. بر رای سلطانی نیز هم مخفی و مستور نبود که مکابدت با فلک ستیهنده و معاندت با روزگار گردنده، رنج و عناست و جریان امور جمله بر تقدیر و قضاست (جوینی، ۲‏/۱۲۹‏) ║ ق۸. هرکه قهّار و سخت‌دل و غضوب و ستیهنده بُوَد و شوخ‌چشم و سخت‌دیده و دروغ‌گوی و بی‌باک و به رنجانیدن دیگران شاد باشد، او در دوزخ به‌امان باشد (رشیدالدین فضل​الله۳، ۱۳۷) ║ ق۹. اللَجوج: ستیهنده (دهار، ۱‏/۵۳۴‏) ║ ق۱۰. عَنِیداً: ستیهنده ـ گردن‌کش (قرآنِ ۱۰۹: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۰۵۳‏) ║ ۱۳۵۴ش. کم‌تر مصاحبه یا مقاله‌ای از ایشان در مجله یا روزنامه‌ای چاپ شد که با حمله و کنایه و تعریض به کسی توأم نباشد تاآن‌جاکه به‌همین‌سبب از طرف ارباب نظر ملقب به پژوهشگر ستیهنده شد (محمود عنایت: آرین‌پور۲، ۱۹۰) ║ ۱۳۷۸ش. تعلیم و تربیت امروزین ما چیزی نیست جز هنر جنگیدن و فن پیروز شدن در اوضاع و احوال ستیهنده و دشمن‌خویی که در پیرامون ما برقرار است (مصطفی ملکیان: نقد و نظر، ش۱۹ و ۲۰‏/۲۲۷‏) ║ ۱۳۹۳ش. هرچند روند این توسعه‌طلبی، همان‌گونه‌که اشاره شد، می‌بایست به‌سوی شرق و سرزمین‌های غیراسلامی سمت‌وسو پیدا کند، اما دلایل و زمینه‌های گوناگون، به‌ویژه نیروی ستیهنده و رزم‌جوی سپاهی که در دست این فرمانروائی‌ها تمرکز می‌یافت و به چیزی کمتر از جنگ‌جوئی بسنده نمی‌کرد، در عمل توسعه‌طلبی آنها را از سرزمین‌های غیراسلامی در شرق فراتر می‌برد (مقصودعلی صادقی: تاریخ‌نامۀ ایران بعد از اسلام، ش۸‏/۱۲۰‏)

معنی ستیهنده | فرهنگ جامع زبان فارسی