وضعیت: «تأییدشده»
نان‌خورش nânxoreš [املای دیگر: نان‌خرش؛ <← نان + خورش>]
(اسم) هر نوع خوراکی که معمولاً با نان می‌خورند؛ ادام ؛ ادام.
ق۴. مایده خوان آراسته بود اگر بر خوان و یا بر سفره و یا بر دستار، بر هرچه طعام نهی از نان و نان‌خورش آن را مایده خوانند (بلعمی۱، ۷۷۴) ║ ق۵. رِزْقِ: نان او، نان‌خرش (قرآن۱۰: فرهنگنامهٔ قرآنی، ۲/۷۹۳) ║ ق۶. یکی را پیش نان و نان‌خورش بود / دگر را نان تنها پرورش بود (عطّار۵، ۳۶۶) ║ ق۷. گرسنگی صادق را علامت‌ها گفته‌اند: یکی از آن آن است که نفْس نان‌خورش نطلبد، بل نان خشک به آرزو بخورد، هر نانی که باشد. و هرگاه که نان معین یا نان‌خورش طلبد، آن گرسنگی نباشد (مؤیّد خوارزمی، ۳/۱۸۹) ║ ق۸. صِبْغٍ: نان‌خرش (قرآن۹۲: فرهنگنامه قرآنی، ۳/۹۲۰) ║ ق۹. اگر مجموع نعمت‌ها به‌رویِ سفره جمع آری / برای نان‌خورش چیزی به بادنجان نمی‌مانَد (اطعمه، ۱۳۳) ║ ق۱۰. چون سیر و پیاز آمده با سبزی سیرآب / هر یک جهت نان‌خورش کارکنان است (قاسم هروی۱، ۱۳۲) ║ ق۱۱. ای دل بساز با مزهٔ روزی حلال / محتاج هیچ نان‌خورشی نیست نان پاک (واعظ، ۲۹۱) ║ ق۱۲. تناول نان تنها بدون ادام و نان‌خورشی از گوشت یا شیرینی یا غیر آن ... باعث تخریب معده است (عقیلی خراسانی۱، ۲/۸۳۰) ║ ق۱۳. این عدس مطبوخی است بامزه و ارزان و سالم و نان‌خورش فقرا (تحویلدار، ۱۲۰) ║ ق۱۴. قضا را نبد نان‌خورش غیر کشک / به حسرت نگه کرد و بارید اشک (قاسمی کرمانی، ۱۵۹) ║ ۱۳۰۷ش. همه سیرند نهایت بعضی از نان خشک و بعضی از نان‌خورش و پلو (آقا نجفی، ۲۴۰) ║ ۱۳۳۸ش. خورشید ... به خانه داخل شد. نان و نان‌خورش فقیرانه را به دخترش سپرد و فوراً برگشت (افغانی، ۷۲۸) ║ ۱۳۷۹ش. انسان از هرچه سیر شود از نان سیر نمی‌شود؛ تفنن او در خورد‌وخوراک با تنوع نان‌خورش میسر می‌شود (دریابندری۱، ۲/۱۷۲۵)