وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپست sapast, -pest, -post, sepast, -pest, -post, sopost [گونۀ دیگرِ اسپست؛ (در شواهد کهنتر ممکن است تلفظ درستِ گونۀ سبست نیز با «پ» باشد. در برخی شواهد شاید نام گیاهی بدبو باشد. به معنای بدبو شاید لغتی جداگانه باشد.)]
یک. (اسم) ← اسپست.
ق۴. پس بشکافتیم نبات زمین را بشکافتنی، پس برویانیدیم در آن زمین دانکو و انگوری و سپستِ تر و درخت زیتون و خرمابنان (قرآن پارس، ۴۰۱) ║ ق۵. این سپست برگیر و به خانۀ من بر (پند پیران، ۱۱۰) ║ ق۶. سنبل و سوسن کجا آمد بهدست از روضهای/ کاندر او تخم سپست و سیر و سیسنبر برند (سنایی۱، ۱۵۴) ║ وین سیم که هست اسم و جسمش نی/ چون بوی خوش سپست و لوکانه (مختاری، ۴۹۹) ║ ق۷. فروختن زرع و کِشت دروده و نادروده روا باشد ... و همچنین چیزهایی که ببُرند، دیگر بازآید، همچون سپست و جز آن (مختصر نافع، ۱۶۹) ║ ق۸. القَتّ: سپست خشک (زنجی، ۱/۲۶۱) ║ ق۹. از هشت چوب خلال کردن موجب خلل و مورث علل است: چوب خرما و انار و مورد {تصحیح قیاسی؛ متن: مرود} و ریحان و سپست و گز و جاروب و نی (سلطان محمود، ۷۳) ║ ق۱۰. قاعدۀ اسب فربه کردن آن است که او را در طویله بندند ... و اگر تابستان باشد، او را سپست دهند با علف کبود (شاه قلی، ۳۷۷) ║ ق۱۱. اسب پشتریش شود، برگ سپست با خردۀ کاه نیک خرد کند و ببیزد و در آن ریش کند (معین نخشبی، ۳۲۳)
دو. (صفت) بدبو.
ق۹. الزهومة: سپست شدن (دهار، ۱/۳۲۲)