ابوالفضل

وضعیت: «تأییدشده»
ابوالفضل ‎abolfazl‎ [گونۀ دیگر: اباالفضل، بوالفضل؛ <عربی>؛ (کنیۀ عباس بن علی، برادر ناتنی حسین بن علی، امام سوم شیعیان است.)]
یا ابوالفضل
در موقعیت‌های گوناگون برای بیان احساسات مختلف مانند تعجب، ترس و مانند آن‌ها، به‌کار می‌رود.
۱۳۶۳ش. مریم با وحشت به امیر گفت: پس راست گفته‌بود که می‌خوان همه رو از بالا به گلوله ببندن. مادر با دست توی سرش زد و گفت: یا ابوالفضل! آبرومون رفت (منصوره شریف‌زاده: قاموس، ش۵‏/۲۱۶‏) ║ ۱۳۶۷ش. من نمی‌دانستم چه اتفاقی افتاده. گفتم: یا ابوالفضل! و از اتاق بیرون دویدم (معروفی، ۵۵) ║ ۱۳۸۱ش. آقا، کپسول خانۀ مجاور ترکیده و آتش به دفترخانه سرایت کرده، به آتش‌نشانی زنگ زده‌اند. هنوز نیامده. یا ابوالفضل! دفترخانه آتش گرفته (محمود تفکریان: کانون، ش۳۸‏/۱۳۱‏)
ترکیبات دیگر: پنجۀ ابوالفضل؛ روضۀ ابوالفضل؛ سفرۀ ابوالفضل