فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابزاردان

وضعیت: «تأییدشده»
ابزاردان ‎abzârdân‎ [<← ابزار۱ + -دان>]
(اسم) ظرف، کیسه و مانند آن برای نگهداری ادویه و وسائل مربوط به پیشه‌ای خاص ؛ افزاردان.
ق۶. المِقْزَحَةُ و المِمْلَحَةُ: نمکدان. و المِقْزَحَةُ: ابزاردان (کرمینی۱، ۱‏/۶۸۹‏)

معنی ابزاردان | فرهنگ جامع زبان فارسی