ابوینی

وضعیت: «تأییدشده»
ابوینی ‎abaveyni, -va-‎ [<← ابوین + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>]
(صفت) (درمورد دو یا چند فرزند) دارای نسبت از یک پدر و مادر مشترک.
۱۳۱۳ش. در تقسیم بین افراد یک نسل اگر اولاد اخوۀ ابوینی یا ابی تنها باشند، ذکور دو برابر اناث می‌برد (قانون مدنی، ۱۶۹) ║ ۱۳۳۹ش. فتوای وی در مسئلۀ ارث پسرعمّ ابوینی و عمّ پدری که دائی داشته باشد ... مشهور است (علی دوانی: مکتب اسلام، ش۵‏/۷۵‏) ║ ۱۳۷۷ش. در این فرض اقربای ابوینی حق ردّ مازاد از ثلث را ندارند ... ولی اقربای امّی که از دیه ارث نمی‌برند حق دارند (خلیل قبله‌ای: دیدگاه‌های حقوق قضایی، ش۹‏/۲۰‏) ║ ۱۳۸۸ش. با وجود کَلالۀ ابوینی کَلالۀ ابی ارث نمی‌برد، اما کَلالۀ مادری (امّی) با کَلالۀ ابوینی (پدر و مادری) مزاحمتی ندارد (رضا تاجگر: کانون، ش۹۶‏/۷۱‏)