فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نیک‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نیک‌سرشت ‎nikserešt‎
(صفت) ← نیکوسرشت‏۱.
ق۱۰. راهم ندهد سوی حرم زاهد زشت/ راند ز کنشت راهب نیک‌سرشت (عرفی، ۳‏/۱۱‏) ║ قابل فیض به‌جز نیک‌سرشتان نشوند/ خاک گِل‌ناشده پیمانه نگردد هرگز (نظیری، ۲۰۲) ║ ق۱۴. بعضی سربازان نیک‌سرشت از این حال ما متاسف بوده، زیاد دلسوزی می‌کردند (سیّاح۱، ۳۸۳) ║ ۱۳۲۳ش. به‌اندازه‌ای پاک‌نفْس و نیک‌خواه و نیک‌سرشت بود که گاهی جدّاً پیش خود فکر می‌کردم که مبادا فرشته‌ای باشد (جمالزاده۳، ۴۴۹) ║ ۱۳۵۴ش. نامادری‌ام که زنی نیک‌سرشت و بی‌ریا و پاک‌طینت بود، خود با این انتقال موافقت کرده‌ بود (احسان طبری۱، ۱۲۱) ║ ۱۳۶۱ش. بخت یاری کرد و من در میان اسپانیایی‌ها قرار گرفتم. مردمی نیک‌سرشت و فطرتاً ‌نجیب (فولادوند، ۱۴۷)

معنی نیک‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی