فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

پاک‌سرشتی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
پاک‌سرشتی ‎pâkserešti‎
(اسم) پاک‌سرشت بودن.
۱۳۴۵ش. شوخی‌های او نسبت‌ به آذربایجانی‌ها، با وجودِ تکرار و تأکید وی بر خوبی و مسلمانی و پاک‌سرشتی و خوش‌اخلاقی و نیز وطن‌دوستی و روح ایرانیت آنان، برخی از فضلای آذربایجان را رنجانده‌است (یوسفی، ۲‏/۴۰۷‏)

معنی پاک‌سرشتی | فرهنگ جامع زبان فارسی