فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابرآگین

وضعیت: «تأییدشده»
ابرآگین ‎abrâqin‎ [<← ابر۱ + آگین۱>]
(ادبی) ⇅ ابرآلود‏۱.
۱۳۵۴ش. دریای خزر ... در زیر آسمانی ابرآگین، ورم‌کرده و خشمناک بود (احسان طبری۱، ۱۸۹) ║ ۱۳۷۹ش. زمین در تب و تاب دود و غبار و آتش گرفتار آمده بود آن همهمه‌های گنگ و فروخورده خشم‌آلود زمین، آن هنگامه و غلغله آن سوی فضای دودآلود و ابرآگین (فیروز زنوزی: گلستان قرآن، ش۱۴‏/۴۲‏)

معنی ابرآگین | فرهنگ جامع زبان فارسی