فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپرگر

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
سپرگر ‎separgar‎
(اسم) سازندۀ سپر.
ق۵. التَرّاسُ: سپرگر (کردی نیشابوری، ۱۰۱) ║ ق۶. التّارِس و التَّرّاس: سپرگر، و یقال سپرور (کرمینی۱، ۱‏/۶۶‏) ║ ق۷. شمشیرگر که شیطان است، شمشیر تیز می‌کند و سپرگر که عقل و علم است، سپر را محکم می‌کند (مولوی۵، ۱۰۱) ║ ق۹. الترّاس: سپردار ـ و سپرگر (دهار، ۱‏/۱۳۷‏)

معنی سپرگر | فرهنگ جامع زبان فارسی