فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفرت‌شعار

وضعیت: «در حال ویراستاری»
مغفرت‌شعار ‎maqferatše’âr‎
(صفت) ۱. (چیزی) که قرین رحمت و آمرزش پروردگار است (در توصیف ماه رمضان به کار رفته که معروف به ماه مغفرت است و تأکیدی است بر همین مورد. در این معنی تک شاهد است و شاید بتوان از آن صرف‌نظر کرد).
ق۹. چون ماه مغفرت‌شعار مرحمت‌دثار، که شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن صفت کمال اوست، طلوع اجلال فرمود ... و مدت یک سال از وفات شاهزاده محمد سلطان گذشته بود، آن حضرت فرمود که روح و روان او را به صدقات و خیرات شاد گردانند (عبدالرزاق سمرقندی، ۱ ، ق۲‏/۹۹۹‏)
۲. (عنوانی محترمانه درمورد شخص درگذشته) که آمرزش و رحمت پروردگار قرین و همراه اوست، مرحوم، مغفور ؛ غفران‌شعار.
ق۱۰. پس‌ از اقامت لوازم مصیبت جهة ترویح روح بزرگوار صاحب‌قران مغفرت‌شعار ختمات کلام پروردگار به جای آورده، خیرات و صدقات به ارباب حاجات رسانیدند (خواندمیر۱، ۳‏/۵۴۰‏) ║ در مبادی ایام سلطنت سلطان صاحب‌تأیید میرزا سلطان حسین به وزارت شاهزادۀ مغفرت‌شعار میرزا محمّد ... روزی چند مشغولی کرد (خواندمیر۲، ۴۰۰)

معنی مغفرت‌شعار | فرهنگ جامع زبان فارسی