وضعیت: «تأییدشده»
ابوالعجب abol’ajab [گونۀ دیگرِ بوالعجب؛ <عربی>]
(اسم) ۱. کسی که با کارهای عجیب تماشاچیان را شگفت‌زده و سرگرم می‌کند؛ شعبده‌باز؛ تردست.
ق۷. اگر معشوقه‌ات من بودم روی سوی من چرا نداشتی و به کسی دیگر چرا پرداختی؟ همچون مهرۀ ابوالعجب زیر حقه‌اش دیدی، ناگاه سر از حقۀ دیگر بیرون می‌کند (بهاء ولد، ۲/۱۵۵)
۲. (مجاز) امر شگفت‌آور و عجیب.
ق۷. در هر عجبی از عشق و مصاحبت و معاشقت و بازی‌ها ... و ابوالعجب‌ها و زینت‌ها و تجمل‌ها می‌گوی که ای الله از همۀ عجب‌ها و شگفت‌ها و سکرت‌ها در اجزای من پدید می‌آر (بهاء ولد، ۲/۱۴۱)